~Recandomi a una strada della musica~

ท่านผู้อ่านที่รักเจ้าขา

นอกจาก "ความหวัง" และ "ความฝัน" ที่เคยกล่าวไปแล้ว ดูเหมือนว่า กำลังใจ ก็ดูจะเป็นปัจจัยสำคัญไม่แพ้สิ่งอื่นเลย
ไม่ว่าจะเป็นกำลังใจจากตัวคุณเอง หรือจะเป็นกำลังใจจากคนรอบข้าง ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งผลักดันให้เกิดไฟฝันทั้งสิ้น

ผมไปเอาแรงฮึดมาจากไหน?
ก็นับว่าผมเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลกคนนึง ผมเป็นคนแรงใจไม่เคยตก เป็นจำพวกอัลคาไลน์ไฟหมดยาก กำลังใจเป็นเชื้อไฟเติมชีวิตไม่เคยมอดดับ

นอกจากนี้ ผมยังมีเพื่อนๆ รอบกายมากมายที่คอยให้กำลังใจผมอยู่เสมอ
- ขอบคุณพ่อจ๋าแม่จ๋าที่ไม่เคยห้ามปรามในสิ่งที่ผมรักเลย ท่านมักจะกล่าวกับผมเสมอ

ชีวิตของแกเอง ตัวแกก็เป็นคนกำกับ พ่อกับแม่ก็แค่ช่วยแกได้เลือกเดินเท่านั้นล่ะ ไอครั้นแกจะลำบาก มันก็เพราะแกเป็นคนเลือกทางนั้นเอง พ่อกับแม่ไม่ได้ไปลำบากกับแกซะหน่อย แล้วพ่อกับแม่จะไปห้ามแกทำไมล่ะ

- ขอบคุณนะ ไอพวกติงต๊องทั้งหลาย ผิงผิง ไอนัท อีซวง ไองิ้ม นังจูน

ก็มึงไม่ได้เดียวดายนี่หว่า อย่างน้อยถ้ามึงล่ม กูก็ล่มกะมึงด้วยนี่แหละ โทษฐานที่เดินทางมาทางเดียวกัน

ที่สำคัญ ขอบคุณคนที่ทำหัวบล๊อคให้(ข้อมูลของบุรุษ(?)ผู้นี้เป็นข้อมูลปกเปิด) ซึ่งถือเป็นแหล่งขุมกำลังใจขนาดใหญ่ของผมตอนนี้เลยก็ว่าได้

ลุงรู้ได้ยังไงว่าทำไม่ได้ รู้ได้ยังไงว่ามันจะไม่รุ่ง เคยลองแล้วรึยัง? ถ้ายังก็อย่ามาทำพูดดีเลยดีกว่า

ไม่ทดลองแล้วล่ะไอหนู เดินทางนี้แม่งเลย เพราะลุงมันก็หัวดื้อไม่แพ้กันล่ะวะ

ได้แต่มองข้างหลังเค้ามานาน เคยคิดเสมอว่า ไอผมรึจะพยายามได้ซักครึ่งนึงของเขารึปล่าวน้า... ตอนนี้ถึงเวลาที่ผมก็ต้องฮึดบ้างล่ะเนอะ

แล้วอีกซักสิบปี เวลาที่เราได้มองย้อนกลับมา มันจะเป็นช่วงเวลาที่งดงาม และจะตราตรึงอยู่ในความทรงจำไปตลอด

ณ ช่วงเวลานึง ที่ก้าวเล็กๆ ของความฝันได้ออกเดินทาง
ที่ที่ก้าวเล็กๆ นี้จะแม้จะล้มคะมำกับพื้นซักกี่ครั้ง ก็จะลุกขึ้นมาเดินต่อไปได้
เพราะยังมีสิ่งที่เรียกว่า กำลังใจ คอยประคับประคองอยู่เสมอนั่นเอง

ขอกำลังใจจงอยู่กับท่านเถิด ผู้อ่านที่รัก